جزوه کنترل فازی دانشگاه پیام نور

مفهوم کنترل فازی و عوامل مؤثر در ان

کنترل فازی یک روش کنترل مهندسی است که با استفاده از یک سیستم تحت تاثیر فشار و فعالیت‌های دیگر که به سبب تغییرهای محیطی، پائین آمدن مقادیر داده‌ها و نوسانات بخصوصی، وضعیت قطعی یک سیستم را ارزیابی و کنترل می‌کند. این روش کنترل به منظور کنترل هرگونه عواملی مثل تغییرات فشار و نوسانات محیطی استفاده می‌شود.

عوامل مؤثر در کنترل فازی شامل مدل‌سازی، نظارت کننده‌ها، فشاها و عومل وروی مختلف و دادههای خرجی هستند. مدلسازی بهعنی شنایی پاامترهی اصلی تعیین قابلیت‌های مورد نیاز برای پیش‌بینی و کنترل است. این مدل‌سازی به چهار جزء اساسی که هر کدام در خود انواع نظارت کننده‌ها را شامل می‌شود می‌شود:
طبقه‌بندی، انتظام، نظارت و پیش‌بینی. فشارها نیز عوامل مؤثری هستند که با تغییر نشانگرهای فشار درون سیستم می‌توان به عوامل مؤثر کنترل کرد. عوامل ورودی یک سیستم و عوامل خروجی نشانگرهای مؤثر درون یک سیستم نیز مورد نیاز هستند که این موارد برای ارزیابی عملکرد سیست لازم ت.

نایتا، کنترل فازی یک مل کنتلی پیچیده است که با مدل‌سازی، فشارها، عوامل ورودی و خروجی و نظارت کننده‌ها، به شرطیکه لازم است، وضعیت ایستادی و کنرل قطع را پیش‌بینی می‌کند.

زبان پارادایم های مورد استفاده در کنترل فازی

زبان پارادایم ها (PP) یک زبان برنامه نویسی تحت محیط کامپیوتری است که معمولاً برای کنترل فازی استفاده می شود. این زبان برنامه نویسی مورد استفاده برای ساخت وب سایت های تحت پوشش، ساخت و کنترل ربات ها و برنامه های کنترل فازی مانند نرم افزارهای کنترل پویایی نیز است. تقریباً این زبان در انواع مختلفی از برنامه ها، موارد و دستورات امنیتی و مقدار زیادی از خصوصیات امنیتی و امنیتی ویژه استفاده می شود.

دستورات PP از ویژگی هایی نظیر محدودیت های کاربر و دسترسی کاربر برای تأیید و عدم تأیید موارد واردشده، تأیید اطلاعات ورودی کاربر و غیره نیز دارد. به عنوان مثال، از ویژگی های PP برای محافظت از ورود به سیستم های نرم افزاری، شناسائی مختلف و جلوگیری از نفوذ به این سیستم ها استفاده می شود.

با استفاده از این زبان، می توان برنامه هایی را برای تأمین بهترین کنترل فازی بسازید. ین برنمه ها نز از آن به عنوان محیط بهینه برای ساخت ربات های کنترل پویایی استفاده می شوند. برنامه های توسعه یافته از PP برای اجرای انواع مختلفی از عملیات نظیر انتقال فایل ها، نصب نرم افزارها، کاهش سرعت کامپیوتر و غیره نیز مورد استفاده قرار می گیرند.

زبان پارادایم ها با استفاده از قواعد و دستورات خاص، دستورات تئوری، توصیف، اشاره گر و بهینه سازی، یکحیط اربردوثر بری کنترل فازی ایجاد می کند. با استفاده از دستورات PP و کاربردهای مختلف نرم افزاری، می توانید بهترین راه حل برای کنترل فازی را پیدا کنید.

انواع ماشین های کنترل فازی و موارد کاربرد آن ها

کنترل فازی یک روش کنترل بسیار مهم و مفید در صنعت است که موجب بهبود کیفیت عملکرد ماشین‌ها و تأمین کارایی بالاتر در صنعت می‌شود. انواع مختلفی از ماشین‌های کنترل فازی وجود دارد که برای موارد مختلف کاربرد دارند.

مَاشین‌های کنترل فازی به دو دسته عمده ای تقسیم می‌شوند: ماشین‌های کنترل فازی کانونی (PID) و ماشین‌های کنترل فازی مجزا (ANC). PID کنترل‌ها برای بهبود عملکرد ماشین‌های کاربردی و کنترل خطای طولانی مدت از پیش فرض کرده شده است. ANC کنترل ها به نوعی نیمه هوشمند هستند و برای کنترل خطای کوتاه مدت و بهبود تحمل به مشکلات ساختاری تولید محصولات استفاده می‌شود.

PID کنترل‌ها معمولا برای کنترل فرآیند‌های دائمی که کمتر از ده ثانیه می‌خواهند به حالت نهاییشان رسیدند، به کار می‌روند. همچنین، این کنترل ها قابل استفاده در انجام وظایف نظارت از فرایند‌های پیشرفته، کنترل سرعت و کنترل دما نیز هستند.

ANC کنترل ها برای مواردی مانند کنترل فرآیند‌هایی که دارای قاعده‌هایی مشخصی هستند و منجر به کاهش خطای ناشی از اختلالات در فرآیند راه نیستند، استفاده می‌شوند. همچنین، برای کاهش تاخیر‌های پاسخ ناشی از تغییرات موجود در بخش‌های مختلف سیستم و کنترل خطای ناشی از تغییرات در وضعیت فرایند استفاده می‌شوند.

به طور کلی، کنترل فازی موجب افزایش کارایی، کاهش خطا، افزایش تحمل به نوسازی و کنترل بهبودی کیفیت عملکرد ماشین‌ها می‌شود. همچنین، این نوع کنترل قابلیت کنترل خطای ناشی از تغییرات در وضعیت فرآیند و پاسخ ناخواسته را نیز به عنوان یکی از تقویت‌های مهمی برای این نوع کنترل‌ها دارد.